«Γιατί πήρα στο σπίτι μου τους δύο πρόσφυγες»

SHARE

Η απόφασή της να «υιοθετήσει» δύο πρόσφυγες από τη Συρία και το Αφγανιστάν τη μετέτρεψε εν μια νυκτί σε talk of the town. Κι όμως, η ηθοποιός Δώρα Χρυσικού χρόνια τώρα ανοίγει το σπίτι και την καρδιά της σε όσους στάθηκαν λιγότερο τυχεροί απέναντι στη μοίρα, μέσα στη ζωή... 

Ο αφορισμός από την Εκκλησία και η «Σταύρωση» 
Η Δώρα βρίσκεται τώρα πρωταγωνίστρια στο «Μετέωρο βήμα του πελαργού», την τέταρτη ταινία που κάνει ο Αγγελόπουλος στη Φλώρινα, και είναι ακόμη πολύ μικρή, πολύ αθώα και παντελώς ανυποψίαστη για τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. «Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης τελούσε τότε στη Φλώρινα χρέη απόλυτου άρχοντα. Είχε τεράστια δύναμη και ασύλληπτη ισχύ και αισθάνθηκε ότι ο Θόδωρος ήταν ένας εισβολέας», λέει η Δώρα και συνεχίζει: «Το όλο θέμα ήταν ένα παιχνίδι εξουσίας. 

Ο μητροπολίτης επηρέασε τον κόσμο της Φλώρινας λέγοντας ότι η ταινία είναι αντιχριστιανική, ανθελληνική και πάνω απ’ όλα πορνογραφική. Το πορνογραφικό στοιχείο στηρίχθηκε πάνω στον δικό μου ρόλο, τον ρόλο μιας ανήλικης προσφυγοπούλας, ο οποίος “ντύθηκε” επιμελώς με έναν βιασμό και μια φρικτή δολοφονία». Ο κόσμος της Φλώρινας επηρεάζεται και η 14χρονη Δώρα έρχεται αντιμέτωπη με πορείες διαμαρτυρίας και σκηνές βγαλμένες από τον Μεσαίωνα. Το θεοσεβούμενο πλήθος πετροβολά τα σκηνικά και σηκώνει πλακάτ με την εικόνα της μικρής Δώρας όπου ως Ιούδας σε θηλυκή version παίρνει τα 30 αργύρια της προδοσίας από τον διάβολο-Αγγελόπουλο. 
Το καστ της ταινίας αφορίζεται από την Εκκλησία με το αιτιολογικό ότι το περιεχόμενό της θίγει τα χρηστά ήθη των χριστιανών, ενώ η εικόνα της αφορισμένης Δώρας γίνεται πρωτοσέλιδο υπό τον τίτλο «Ο έκπτωτος άγγελος του Αυγουστίνου». «Βρέθηκα ερήμην μου στη δίνη των γεγονότων. Ημουν ένα μικρό παιδί και αυτό όφειλαν να το καταλάβουν και να το σεβαστούν, γι’ αυτό και ο πατέρας μου, παρότι άθεος, κινήθηκε δικαστικά πετυχαίνοντας την άρση του αφορισμού μου. Σήμερα, ωστόσο, θα μου ήταν παντελώς αδιάφορο αν συνέχιζα να είμαι για την Εκκλησία μια... αφορισμένη, γιατί έτσι κι αλλιώς δεν έχω ιδιαίτερες σχέσεις μαζί της», λέει η Δώρα. Στα 14 της αποφασίζει να μείνει πλέον μόνιμα στην Ελλάδα. Το τέλος μιας καριέρας στον χορό έχει χαράξει μέσα της μία τεράστια πληγή ενώ παράλληλα καλείται να αντεπεξέλθει σε μια καινούρια πραγματικότητα. 

H συγκατοίκηση με πρόσφυγες
Σε έναν τέτοιο «ζοφερό κόσμο», ανάμεσα σε χιλιάδες πρόσφυγες και τόνους απελπισίας, περνάει η Δώρα τις νύχτες της τους τελευταίους μήνες ως εθελόντρια στο λιμάνι του Πειραιά. Εκείνη πάλι δεν το βλέπει έτσι. Κάθε βράδυ, μετά το θέατρο «Vault» όπου πρωταγωνιστεί για δεύτερη σεζόν στην εξαιρετική παράσταση «Μικρές ιστορίες φόνων», μπαίνει στο αυτοκίνητό της και κατευθύνεται στην πέτρινη αποθήκη του Πειραιά όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες από τη Συρία και το Αφγανιστάν. «Οτιδήποτε αφορά τη χώρα και την ελληνική κοινωνία δεν μπορώ να κάθομαι και να το παρακολουθώ από τον καναπέ μου», λέει και συνεχίζει: «Κατεβαίνω σε πορείες, οργανώνω δράσεις, βοηθάω όσο μπορώ. Δεν μπορώ να υπάρξω αλλιώς. Ετσι, μια μέρα πήρα δύο σακούλες με τρόφιμα, κατέβηκα στο λιμάνι και έκτοτε βρίσκομαι εκεί κάθε βράδυ κάνοντας τη βάρδια από τις 12 το βράδυ έως τις 5 το πρωί. Προσέχω αν όλα λειτουργούν εύρυθμα, φτιάχνω γάλα για τα μωρά που ξυπνούν, ενημερώνω κάποιον γιατρό για έκτακτα περιστατικά...». Σε κάποια από αυτές τις βάρδιες η Δώρα εντοπίζει δύο νέους που δεν κοιμούνται ποτέ: τον 25χρονο Χασάν από τη Συρία που ο πόλεμος του στέρησε τους γονείς του και το σπίτι του, αλλά και τον 18χρονο Ραχίν ο οποίος εγκατέλειψε το Αφγανιστάν μετά από απειλές των Ταλιμπάν για τη ζωή του. 

Οι ιστορίες τους είναι συγκινητικές, τα πρόσωπά τους συμπαθή και οι ελπίδες τους για μια καλύτερη ζωή πηγή δύναμης. Η Δώρα τους προτείνει να τους φιλοξενήσει στο σπίτι της. Το έχει άλλωστε ξανακάνει πολλές φορές: με μια 10μελή οικογένεια Αφγανών, με μια κοπέλα από τη Συρία, με νέους, γέρους και παιδιά. Ο Χασάν και ο Ραχίν δέχονται, με τη Δώρα να αφήνει στα χέρια τους τα κλειδιά του σπιτιού της και στην ελληνική κοινωνία έναν θαυμασμό μαζί με το ερώτημα «Καλά, δεν φοβάται;». «Οχι. Δεν φοβήθηκα στιγμή. 

Ο φόβος είναι κάτι που προσπαθώ να μην ορίζει τη ζωή μου σε κανένα επίπεδο», απαντά και προσθέτει: «Η επιθυμία μου να ανοίξω το σπίτι μου και να φιλοξενήσω πρόσφυγες ξεκίνησε από την πρώτη μέρα που πάτησα το πόδι μου στον Πειραιά. Τα παιδιά τα φιλοξενώ πάνω από δύο μήνες και είναι πλέον οικογένειά μου. Αυτοί οι δύο άνθρωποι μου έχουν δώσει πολλά περισσότερα απ’ όσα τους έχω δώσει εγώ. Εχουν χαράξει μέσα μου έναν νέο δρόμο σε σχέση με κομμάτια του εαυτού μου που βρίσκονταν σε ύπνωση. 
Πριν από τα παιδιά αυτά νόμιζα ότι είμαι ένας άνθρωπος χωρίς ψυχραιμία και υπομονή, ένας συγκεκαλυμμένα τρυφερός άνθρωπος. Ο Χασάν και ο Ραχίν έχουν ενεργοποιήσει, έχουν φωτίσει πλευρές του εαυτού μου. Εχουν καταφέρει να δώσουν στις λέξεις “αξιοπρέπεια”, “δύναμη”, “πίστη” και “αισιοδοξία” την πραγματική τους υπόσταση. Εχουν μπορέσει να με κάνουν καλύτερο άνθρωπο και όταν φύγουν θα μου στοιχίσει πολύ. Είναι συγκλονιστικό να βλέπεις κάθε πρωί πρόσωπα χαμογελαστά και να ακούς μια καλημέρα μέσα σε έναν κόσμο σαν τον δικό μας, έναν κόσμο που καταρρέει»... 

«Μετά τον Τσίπρα δεν πιστεύω στους αριστερούς» 
Η  ζωή της Δώρας δεν είναι εύκολη ούτε εξασφαλισμένη. Κάθε πρωί κρατάει το φαρμακείο της μητέρας της, τα βράδια βρίσκεται στο θέατρο και τα μεσάνυχτα στο λιμάνι του Πειραιά πιστεύοντας στον άνθρωπο και στη δύναμη της προσωπικής του ελπίδας. «Λυπάμαι που το λέω, αλλά μετά τον Τσίπρα δεν πιστεύω πλέον στους αριστερούς. Πιστεύω μόνο στους ανθρώπους ως μονάδα. Οτι η αλλαγή έρχεται από τον έναν που συμπαρασύρει περισσότερους. Η παρούσα κυβέρνηση με διέψευσε απόλυτα. Εχω υποστεί, όπως άλλωστε και πολλοί άνθρωποι της γενιάς μου, μια τεράστια ηθική, αξιακή και ιδεολογική ήττα. Εγώ τον ψήφισα τον ΣΥΡΙΖΑ και πίστεψα πολύ στον Τσίπρα. Δεν είχα την ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να επιτευχθούν σημαντικές αλλαγές σε οικονομικό επίπεδο διότι είμαστε έρμαια μιας πολιτικής που δεν άπτεται των δικών μας χειρισμών. Πίστευα όμως ότι μια θεωρητικά αριστερή κυβέρνηση, γιατί θεωρητικό είναι τελικά το πράγμα, θα αναδείκνυε μια ιδιαίτερη ευαισθησία σε κοινωνικό επίπεδο. Δεν το έκαναν. Και λυπάμαι βαθιά γι’ αυτούς. Σήμερα βρισκόμαστε στο σημείο μηδέν. Το μόνο που μας μένει είναι να το δούμε ως σημείο εκκίνησης κι όχι ως το τέλος μας», καταλήγει. 
από το protothema.gr
Όνομα

Αθλητικα Αστεία Αυτοκινητο Γυναικα Διατροφή Διεθνή Ελλαδα Εξοδος Επιχειρησεις Ζώδια θείος Θεσσαλονίκη Καιρός Κινηματογράφος κοινωνια Κόσμος μαγειρική Μακεδονία Μουσική Ο Γάιδαρος Οικονομία Παρουσίαση Περιεργα πολιτική Σχεσεις Τεχνες-Πολιτισμος Τεχνολογία Τουρισμος Υγεία Φύση Φωτογραφια Χαλκιδικη Χρηστικα Aστυνομικα νεα Internet jewels Lifestyle Media Quiz slideshow video
false
ltr
item
OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!: «Γιατί πήρα στο σπίτι μου τους δύο πρόσφυγες»
«Γιατί πήρα στο σπίτι μου τους δύο πρόσφυγες»
https://1.bp.blogspot.com/-c3yU89xLDM8/Vx2ge0HK9LI/AAAAAAAAdek/60At8gSKQEowxxqz8Q6uZrGOzhV5MOWrACLcB/s400/bmghmhgm.JPG
https://1.bp.blogspot.com/-c3yU89xLDM8/Vx2ge0HK9LI/AAAAAAAAdek/60At8gSKQEowxxqz8Q6uZrGOzhV5MOWrACLcB/s72-c/bmghmhgm.JPG
OΛΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ !!!
http://www.olathessaloniki.com/2016/04/blog-post_209.html
http://www.olathessaloniki.com/
http://www.olathessaloniki.com/
http://www.olathessaloniki.com/2016/04/blog-post_209.html
true
65558835043622369
UTF-8
ΔΕΝ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΑΡΘΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΛΩΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΑΚΥΡΩΣΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ By ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΕΣ ΑΡΘΡΑ ΠΡΟΒΟΛΗ ΟΛΩΝ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ ΕΤΙΚΕΤΑ ΑΡΧΕΙΟ SEARCH ΟΛΑ ΤΑ ΑΡΘΡΑ Not found any post match with your request Back Home ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΡΙΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΕΜΠΤΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΥΡ ΔΕΥ ΤΡΙ ΤΕΤ ΠΕΜ ΠΑΡ ΣΑΒ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ ΜΑΡΤΙΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΣ ΜΑΙΟΣ ΙΟΥΝΙΟΣ ΙΟΥΛΙΟΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΣΕΠΜΤΕΜΒΡΙΟΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΙΑΝ ΦΕΒ ΜΑΡ ΑΠΡ ΜΑΙΟΣ ΙΟΥΝ ΙΟΥΛ ΑΥΓ ΣΕΠ ΟΚΤ ΝΟΕ ΔΕΚ ΜΟΛΙΣ ΤΩΡΑ 1 ΛΕΠΤΟ ΠΡΙΝ $$1$$ minutes ago 1 ΩΡΑ ΠΡΙΝ $$1$$ hours ago ΧΘΕΣ $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago ΠΑΝΩ ΑΠΟ 5 ΒΔΟΜΑΔΕΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙ ΠΛΗΡΩΜΗ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΤΕ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΕΠΙΛΟΓΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗΚΑΝ Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy