Στο ναυάγιο του Τιτανικού το 1912, έχασαν τη ζωή τους τέσσερις Έλληνες επιβάτες, όλοι άνδρες από το χωριό Άγιος Σώστης Μεσσηνίας. Ταξίδευαν στην Γ' Θέση με προορισμό τη Νέα Υόρκη, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στην Αμερική.
Ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος, ο Βασίλειος Καταβέλος, και τα αδέρφια Απόστολος και Δημήτρης Χρονόπουλος πήραν το καράβι για την Αμερική για να κάνουν μία νέα αρχή, να δουλέψουν και να επιστρέψουν με χρήματα πίσω στην πατρίδα και τις οικογένειές τους.
Και οι τέσσερις κατάγονταν από το χωριό Άγιος Σώστης Μεσσηνίας, και βρήκαν τραγικό θάνατο καταμεσής τους ωκεανού. Ξεκίνησαν το ταξίδι τους με όνειρα και ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, όμως τίποτα δεν προμήνυε το κακό που ερχόταν.
Ο 33χρονος Παναγιώτης Λυμπερόπουλος ζούσε ήδη αρκετά χρόνια στη Νέα Υόρκη. Είχε μια καλή ζωή και είχε καταφέρει να ανοίξει το δικό του εργαστήριο μεταλλικών χειροτεχνημάτων. Είχε επιστρέψει τον Απρίλιο του 1912 στην Ελλάδα, προκειμένου να βαφτίσει τον γιο του Κώστα στην εκκλησία του Αϊ-Γιάννη.
Πριν από το Πάσχα εκείνης της χρονιάς, και παρά την επιμονή της γυναίκας του Αγγελικής να μείνει να περάσουν μαζί τις ημέρες των γιορτών, εκείνος αποφάσισε να επιστρέψει στην Αμερική με τον «Τιτανικό». Η γυναίκα του είχε προαίσθημα πως κάτι κακό θα συμβεί και τον παρακαλούσε να μην φύγει.
Αυτός όμως ήταν αποφασισμένος, και όταν πλέον έφτασαν στο λιμάνι της Μασσαλίας με τον Βασίλη Καταβέλο, της έγραψε πως «θα ταξιδέψουμε με το καλύτερο ατμόπλοιο του κόσμου» προκειμένου να την καθησυχάσει. Στον «Τιτανικό» επιβιβάστηκε από το λιμάνι του Χερβούργου με αριθμό εισιτηρίου 2683 Γ’ Θέση.
Όταν το πλοίο χτύπησε το παγόβουνο ο Λυμπερόπουλος εγκατέλειψε την Γ’ Θέση. Με τη βοήθεια των αγγλικών που γνώριζε βρήκε ένα σωσίβιο και έπεσε στα παγωμένα νερά. Κολύμπησε μέχρι μια σωσίβια λέμβο όπου βρίσκονταν άλλα τρία άτομα. Δυστυχώς, η λέμβος παρασύρθηκε από τα νερά και δεν βρέθηκε παρά δύο μήνες μετά σε μια ακτή του Καναδά. Οι ναυαγοί ήταν φυσικά νεκροί και είχαν δεθεί στη λέμβο με τις ζώνες των παντελονιών τους.
Η γυναίκα και ο γιος του Παναγιώτη Λυμπερόπουλου παρέλαβαν τα αντικείμενα που βρέθηκαν στις τσέπες του: τη βέρα του, μια χρυσή καρφίτσα, ένα ρολόι, μια ατζέντα και κάποια χρήματα. Ο ίδιος ετάφη σε νεκροταφείο του Καναδά.
Ο Βασίλης Καταβέλος ήταν μόλις 18 χρονών τότε. Αποφάσισε να πάει στις ΗΠΑ μετά από φήμες ότι ο μικρότερος αδελφός του Παναγιώτης που βρισκόταν ήδη εκεί έκανε άσωτη ζωή. Ακολουθώντας τη συμβουλή του συγχωριανού του Παναγιώτη Λυμπερόπουλου δέχθηκε να ταξιδέψει μαζί του.
Στις ανησυχίες του Βασίλη για το κόστος του υπεραντλαντικού ταξιδιού, ο Παναγιώτης Λυμπερόπουλος τον καθησύχασε λέγοντάς του ότι τα εισιτήρια της τρίτης θέσης δεν ήταν τόσο ακριβά. Έτσι, ο Βασίλης πούλησε μερικά πρόβατα, αγόρασε το εισιτήριο και ταξίδεψε μέχρι τη Μασσαλία με τον Λυμπερόπουλο και δύο αδέλφια συγχωριανούς τους. Στον «Τιτανικό» επιβιβάστηκε από το λιμάνι του Χερβούργου με αριθμό εισιτηρίου 2682 Γ’ Θέση.
Ο αδελφός του, Παναγιώτης, έμαθε για το θάνατό του από τις εφημερίδες που πουλούσε.
Λίγες εβδομάδες μετά το ναυάγιο η σορός του Βασίλη ανασύρθηκε από το πλοίο «Μακέι-Μπένετ», αλλά επειδή δεν πρόλαβε να αναγνωριστεί από την οικογένειά του ποντίστηκε στη θάλασσα στις 22 Απριλίου 1912. Ο αδελφός του παρέλαβε έναν μικρό καθρέφτη, δύο σημειωματάρια, μια χτένα, ένα κλειδί και το πιστοποιητικό γεννήσεως του Βασίλη.
O Απόστολος Χρονόπουλος, ήταν τότε 26 ετών. Είχε πάει πρώτη φορά στην Αμερική σε ηλικία 18 ετών και δούλευε διερμηνέας σε μια βιοτεχνία. Είχε αποφασίσει να πάρει μαζί του τον μικρότερο αδελφό του, Δημήτρη, ο οποίος ήταν 21 ετών το 1912.
Τα αδέλφια Δημήτρης και Απόστολος Χρονόπουλος
Οι τέσσερις άνδρες επιβιβάστηκαν στον Τιτανικό από το λιμάνι του Χερβούργου στη Γαλλία στις 10 Απριλίου 1912.
Επρόκειτο να ταξιδέψουν με άλλο καράβι στην Αμερική, όμως κάποιος τους πληροφόρησε για τον Τιτανικό, και εφόσον θα έκανε το υπερατλαντικό ταξίδι σε συντομότερο χρονικό διάστημα, αποφάσισαν τελευταία στιγμή να αλλάξουν τα εισιτήρια και να ταξιδέψουν με αυτό το νέο και πολλά υποσχόμενο υπερωκεάνιο.
Κανείς από τους τέσσερις δεν κατάφερε να επιβιβαστεί σε σωσίβια λέμβο. Σύμφωνα με μαρτυρίες, ο Λυμπερόπουλος ήταν ο μόνος που εθεάθη να πέφτει στη θάλασσα και να προσπαθεί να κολυμπήσει, αλλά τελικά χάθηκε στα παγωμένα νερά.
Πίσω στον Άγιο Σώστη Μεσσηνίας, όταν οι κάτοικοι του χωριού πληροφορήθηκαν για το τραγικό αυτό συμβάν, συγκλονίστηκαν καθώς δεν είχαν βιώσει ποτέ κάτι ανάλογο. Μέσα στα θύματα της πολύνεκρης αυτής τραγωδίας έχασαν και τέσσερα δικά τους παιδιά, που ήταν νέα και μόλις ξεκινούσαν τις ζωές τους. Για να μην ξεχαστούν ποτέ, οι ντόπιοι έφτιαξαν ένα μνημείο στο χωριό για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, αλλά και οι περαστικοί.
Το μνημείο στον Άγιο Σώστη, στη μνήμη των τεσσάρων Ελλήνων που πνίγηκαν στο ναυάγιο του «Τιτανικού»