H Noelia Castillo, μια 25χρονη κοπέλα από την Ισπανία, έδωσε μια μακροχρόνια δικαστική μάχη για το δικαίωμα στον υποβοηθούμενο θάνατο λόγω της σοβαρής κατάστασης της υγείας της.
Η Noelia έπασχε από σύνδρομο χρόνιας κόπωσης (ME/CFS) και ινομυαλγία σε εξαιρετικά προχωρημένο στάδιο.
Ζούσε για χρόνια καθηλωμένη στο κρεβάτι, σε σκοτεινό δωμάτιο, με έντονους πόνους και πλήρη αδυναμία αυτοεξυπηρέτησης.
Η διαδικασία καθυστέρησε σημαντικά λόγω της έντονης αντίδρασης του πατέρα της, ο οποίος προσέφυγε στα δικαστήρια για να μπλοκάρει την ευθανασία, υποστηρίζοντας ότι η κόρη του δεν είχε την πνευματική διαύγεια να πάρει μια τέτοια απόφαση.
Μετά από διαδοχικές απορρίψεις των αιτημάτων του πατέρα από τα ισπανικά δικαστήρια, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) επικύρωσε την απόφαση, κρίνοντας ότι η Noelia είχε το δικαίωμα να τερματίσει τη ζωή της σύμφωνα με τον ισπανικό νόμο που ισχύει από το 2021.
Η ευθανασία της Noelia Castillo πραγματοποιήθηκε τελικά τον Μάρτιο του 2026, αφού ολοκληρώθηκαν όλες οι νομικές διαδικασίες που επιβεβαίωσαν τη σταθερή και συνειδητή της επιθυμία.
Η περίπτωση αυτή αναζωπύρωσε τη δημόσια συζήτηση στην Ισπανία και την Ευρώπη σχετικά με τα όρια της αυτοδιάθεσης και τον ρόλο της οικογένειας σε περιπτώσεις μη αναστρέψιμων ασθενειών.