Ο εθνικός ρόλος του Κυριάκου Μητσοτάκη
Γράφει ο Απόστολος Βλάχος*
Η εύκολη αλλά επικίνδυνη λογική είναι να πιστεύουμε ότι όλα λύνονται με την
απομάκρυνση ενός προσώπου. Ότι η αλλαγή ηγεσίας αρκεί από μόνη της για
να αλλάξει και η πορεία μιας χώρας.
Η απόγνωση της καθημερινότητας, μάς οδήγησε πολλές φορές στην παγίδα
να επιλέγουμε πρόσωπα τα οποία δεν επιδιώκουν να αλλάξουν τις αιτίες των
προβλημάτων αλλά να διαχειριστούν το υπάρχον σύστημα εξουσίας προς
όφελος του πολιτικού τους μηχανισμού. Έτσι αλλάζουν οι κυβερνήσεις χωρίς
να αλλάζει πραγματικά το πολιτικό σύστημα.
Σήμερα όμως η κατάσταση είναι διαφορετική. Η χώρα βρίσκεται ταυτόχρονα
απέναντι σε τρεις ιστορικές προκλήσεις: το ελλειμματικό εμπορικό ισοζύγιο, τη
δημογραφική συρρίκνωση, και τη γεωπολιτική αβεβαιότητα μέσα σε ένα
διεθνές περιβάλλον όπου ακόμη και η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται
στρατηγικά αδύναμη.
Εάν δεν αντιμετωπιστούν επαρκώς, οι συνέπειες δεν θα πλήξουν μία
κοινωνική τάξη ή ένα κόμμα. Θα πλήξουν το σύνολο της χώρας. Από αυτήν
την άποψη, κανείς δεν περισσεύει. Ούτε πολιτικά ούτε κοινωνικά. Και
ασφαλώς δεν περισσεύει ο σημερινός πρωθυπουργός. Η αποδυνάμωση ή η
πολιτική εξαφάνιση ενός εκλεγμένου πρωθυπουργού δεν αποτελεί από μόνη
της εθνική στρατηγική. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από έναν νέο κύκλο πολιτικής
κατεδάφισης. Έχει ανάγκη από εθνικό αναπροσανατολισμό.
Με όλες τις παραπάνω εθνικές προκλήσεις είναι εύκολα κατανοητό ότι ο
σημαντικότερος στόχος μας σήμερα είναι η δημιουργία μιας παραγωγικής
ισχυρής οικονομίας με ότι αυτό συμπεριλαμβάνει και συμπαρασύρει σε όλο το
κοινωνικό φάσμα.
Η Ελλάδα παραμένει οικονομία χαμηλής παραγωγικής ισχύος, περιορισμένης
βιομηχανικής βάσης και εξαρτημένης κατανάλωσης. Η ακριβή ενέργεια, ο
πληθωρισμός, η κατασπατάληση πόρων σε εφήμερες καταναλώσεις, η
αδυναμία μεγέθυνσης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η διαρροή νέων
ανθρώπων στο εξωτερικό και η αίσθηση στασιμότητας της μεσαίας τάξης δεν
αποτελούν αντιπολιτευτικά συνθήματα. Αποτελούν εθνικά δεδομένα.
Και αυτά δεν αντιμετωπίζονται ούτε με επιδόματα ούτε με διαρκή
επικοινωνιακή διαχείριση. Απαιτούν την σύσταση μιας κοινωνικής συμμαχίας
τη οποία θα οδηγήσει την σκέψη των Ελλήνων προς ένα μεγάλο εθνικό όραμα
με απολύτως πρακτικούς οικονομικούς όρους. Μια κοινωνική συμμαχία
παραγωγής και όχι κατανάλωσης. Άλλωστε, η οικονομία έχει κάτω από την
ομπρέλα της όλες τις έννοιες οι οποίες αποσπασματικά αναφέρονται στον
δημόσιο λόγο.
Ποιοι όμως μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα αυτής της συμμαχίας;
Οι άνθρωποι οι οποίοι δεν θέλουν να έχουν προοπτική μέσα από
προνομιακές σχέσεις, κρατικές εξαρτήσεις ή κομματική προστασία.
Οιμικρομεσαίοι επιχειρηματίες οι οποίοι θέλουν να μεγαλώσουν πραγματικά τις
επιχειρήσεις τους.
Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα οι οποίοι θέλουν
καλύτερους μισθούς μέσα από πραγματική ανάπτυξη και όχι μέσα από
δανεική κατανάλωση.
Οι νέοι επιστήμονες οι οποίοι θέλουν να δημιουργήσουν
στην Ελλάδα αντί να αναζητούν διέξοδο στο εξωτερικό.
Οι επαγγελματίες και
οι δημιουργικοί πολίτες οι οποίοι ζητούν αξιοκρατία και ίσες ευκαιρίες αντί
γραφειοκρατίας, ευνοιοκρατίας και τυπικών μηχανισμών αποκλεισμού.
Αυτή είναι μια μεγάλη κοινωνική ομάδα η οποία σήμερα είναι εγκλωβισμένη σε
έναν πολιτικό λόγο αποπροσανατολισμού, κομματικής μικροπολιτικής και
ενίοτε οπαδικής εμπάθειας και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα εκφραστούν
στις εκλογές προς μια λογική και δημιουργική κατεύθυνση.
Από την άλλη μεριά, καμία πολιτική κυριαρχία δεν είναι διαρκής όταν
μετατρέπεται σε αίσθηση αναντικατάστατου.
Η Ελλάδα υπήρξε πάντοτε χώρα
εξοστρακισμών. Και οι κοινωνίες δεν αποδοκιμάζουν μόνο την αποτυχία.
Αποδοκιμάζουν και την αίσθηση ότι η εξουσία έπαψε να αφουγκράζεται την
ανάγκη αλλαγής.
Συνεπώς ο εθνικός ρόλος του Κυριάκου Μητσοτάκη θα κριθεί τελικά από το αν
επιτρέψει να αναδειχθούν νέες πολιτικές ηγεσίες, οι οποίες θα κατευθύνουν
την κοινή γνώμη προς τον στόχο της οικονομικής παραγωγικής ενδυνάμωσης
χωρίς κομματικές παρωπίδες. Διότι η πατρίδα μας εκτός από πολιτική
σταθερότητα, χρειάζεται πολιτική μετάβαση προς ένα νέο παραγωγικό
υπόδειγμα εθνικής αντοχής και ανάπτυξης.
*Απόστολος Βλάχος
Επιχειρηματίας, Οικονομολόγος, πρόεδρος Κεντρική Πορεία